logo-pottwal

a
Juist verschenen

Zei mijn vrouw

Marnix Peeters

Marnix Peeters (15 juli 1965) begon als muzieksamensteller bij Studio Brussel, maar ontdekte al snel dat hij vooral een mens van letters is. Hij vestigde zijn naam als rockjournalist bij HUMO en Oor. Nadien was hij jarenlang de topinterviewer van Het Laatste Nieuws en De Morgen. Vanaf een berg in de Oostkantons, de ideale voedingsbodem voor zijn zwartkomische verbeelding, stuurde hij in 2012 zijn debuutroman De dag dat we Andy zijn arm afzaagden de wereld in. Daarna volgden Natte dozen (2013), De tenondergang en de ongelooflijke wederopstanding van Eddy Vangelis (2014), Niemand hield van Billie Vuist (2015) en Kijk niet zo, konijntje (2016).

Pottwal Publishers is een gloednieuw uitgeefinitiatief waarbij de auteur een grotere vrijheid van denken en doen krijgt, en de uitgeverij als instituut minder centraal staat. Een onstandvastig team van creatieve mensen vormt de basis. Het is, als idee, ontstaan uit het bibliofiele project Der Pottwal (2016, Carbolineum Pers). Op logistiek vlak werkt PP samen met WPG België.

Achter elke sterke man staat een sterke vrouw. In het geval van Marnix Peeters heet zij Jana. Zij blijkt niet alleen een beeldige muze te zijn, maar ook een lucide denker. De zaken die Marnix als schrijver opmerkt, houdt zij tegen het licht. Marnix komt met een idee, zij tot conclusies. Als Zeus en Hera wonen zij op hun berg in de Oostkantons, waar zij vanop een veilige afstand van het aardse leven nadenken over de kleine en grote dingen die de mens bezighouden. De liefde tussen hen is onvoorwaardelijk.

In Zei mijn vrouw bundelt Marnix Peeters de gesprekken die hij voert met zijn vrouw. Deze reflecties over vrijheid, over vogels, over zijn leven als schrijver en huisman verschenen eerder als Brieven uit de Oostkantons, Marnix’ reeks columns in De Morgen.

Misschien schuilt daar wel voor een stuk ons geluk in: we weten dat het Kwaad bestaat en dat het kwijlend op de loer ligt, dus als het ons niét in d enek springt, mogen we van geluk spreken.

Soms landen er ’s ochtends kraaien op het dak, vlak bij het op een kier staande kantelraam van de slaapkamer, en luid zitten ze dan naar elkaar te krassen, soms wel een halfuur lang, en met hun poten op de leien te krabben, en dan liggen wij onze lach in te houden want het is een grappig klankspel, van zo dichtbij, en we willen ze niet wegjagen.

Na de grofgebekte Marnix, maak nu kennis met de poëtische kant van deze auteur.

In de pers:

Knack Focus: Proef van het nieuwe boek van Marnix Peeters: ‘We zijn hooguit opvarenden van onze natuur’

Wat mooi, zei mijn vrouw toen wij een uurtje later Bütgenbach uit reden. Dat Praline nog leeft, en dat ze nu met die tien andere vriendelijke honden in zo’n warm huis mag wonen, bij zulke goede mensen. Lekker bij de houtkachel.

Het is zoals met een smartphone, zei mijn vrouw. Of zoals met een café waar de tv opstaat.
Wij zijn schermpjesmensen: als er eentje is, kijken we ernaar en laten we ons erdoor betoveren.

Je bent als mens gewend aan een waak-slaap-ritme, maar de aarde kent dat niet. Het licht gaat nooit uit. Het is altijd érgens dag. Er staan altijd érgens ochtendfiles, er draaien altijd érgens slachthuizen op volle toeren, er worden altijd érgens bossen gekapt.

ISBN 9789022333952 – paperback – 152 pagina’s – Uitgegeven door Pottwal Publishers i.s.m. WPG Uitgevers België – Verschenen op 22 maart 2017 – Prijs: 18,50 €

Zei mijn vrouw kan je kopen bij je lokale boekhandel of bij

Bol.com
Proxis.com
Ako.nl
Bruna.nl
ECI.be
Standaardboekhandel.be

Boeklovers

BlogSociety

Geld verdienen met je blog?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s