L-Boekscout


Illegaal

Anna van der Veen

coenraad

 Recensie van Coenraad De Kat
a
a
a

Algemene info:
Auteur: Anna van der Veen
Titel: Illegaal
ISBN: 9789402209600
Uitgeverij: Boekscout
Genre: roman
Pagina’s: 672
Uitgave: paperback
a

Over het boek:

In een wereld waar alle mensen zijn geregistreerd door middel van chips en hierdoor recht hebben op een baan, eten en onderdak, is er geen ruimte voor mensen die niet zijn gechipt. In deze wereld leeft Joshua. Hij is niet gechipt, dus hij bestaat niet. Als zijn veilige leven op Antarctica bedreigd wordt, verhuist Joshua naar De Veilige Haven. Hier komt hij in het team van Dante en samen met dit team waagt Joshua zich regelmatig in vijandelijk gebied voor eten. Joshua gaat nooit alleen op stap; zijn beste vriend Kilian is altijd aan zijn zij. Joshua raakt verstrikt in een stille oorlog van illegalen tegen de regering om te vechten voor hun recht om te mogen bestaan.

a
Coenraads mening:

De wereld in de verre toekomst daar zijn alle mensen geregistreerd door middel van een chip. Ze hebben door die chip recht op een baan, eten en onderdak.
Mensen die niet in het bezit zijn van een chip of die om een bepaalde reden ongeregistreerd raken daar is op deze wereld geen ruimte voor en worden daarom ook verbannen. Antartica is zo’n plaats waar de mensen naar toe gestuurd worden. Joshua leeft daar en is illegaal omdat hij niet gechipt is. Hij is geboren terwijl zijn moeder ongeregistreerd is geraakt.
Het veilige leven op Antartica raakt verstoord en daarom besluit Harry “de leider op Antartica” hem te verplaatsen naar een veiliger haven waar Tristan de leider is. Deze haven is ondergronds en leven is daar veilig.
Als Joshua wat ouder is mag hij in een team mee op missies naar de wereld om voedsel te stelen en ongeregistreerden in veiligheid te brengen. Hij wordt samen met zijn beste vriend Kilian ingedeeld in het team van Dante.
Dit team van Illegalen gaan de stille oorlog aan met de regering.

Toen ik het boek in handen kreeg had ik zo van dit is een dikke pil en meteen daarna van hoe kan dit verhaal me tot het einde geboeid houden zonder dat het saai en langdradig wordt waardoor mijn aandacht verslapt.
Maar meteen vanaf het begin zat ik in het verhaal en was ik verbaasd dat het me volledig in zijn macht had.
Het verhaal is onderverdeeld in verschillende gedeelten en ieder gedeelte heeft zo zijn inbreng aan het verhaal.
Continu werd ik aangenaam verrast door de wendingen die er in werden verwerkt zodat het verhaal bleef groeien en ik maar steeds dieper in het verhaal werd getrokken.
Er zijn best veel karakters en er kwamen er steeds meer bij en ondanks dat het er best veel werden had het totaal geen afbreuk op het verhaal. Ze voegen stuk voor stuk iets toe. Ze zijn goed uitgewerkt en worden levensecht neergezet.
Spanning is er volop aanwezig en word steeds meer opgevoerd. De rustmomenten in het verhaal zijn goed gekozen waardoor alles mooi op zijn plaats viel en weer naar een ander spanningsveld wordt toegewerkt.

Anna heeft met dit debuut bewezen dat ze verhalen kan vertellen en prachtig neer heeft weten zetten. Ik ben ook zeer benieuwd naar nog meer verhalen van haar en groei. Wat mij betreft mag dit verhaal verfilmd worden in een serie en kan je in de toekomst niet meer om haar verhalen heen.

Inmiddels waren ze aangekomen bij een muur met een smalle doorgang die zwaar bewaakt werd. De gevangenen moesten zij aan zij gaan staan en er liep iemand langs met een chiplezer. Eerst waren de vrouwen aan de beurt. Toen Roeland. Joshua ving een glimp op van een groen beeld dat rood werd. Dat gebeurde ook bij Frederick en toen kwam Wesley. De bewaker met de chiplezer deed vreemd bij Wesley. Hij drukte met zijn duim een andere knop op het scherm in. Het beeld bij Wesley werd niet rood, maar oranje.
Vervolgens was hij aan de beurt. Er werd een grote spuit met een brede naald tevoorschijn gehaald.
“Wat gaan jullie doen met de jongen?” vroeg Frederick op zijn hoede. Een van de Zwarten greep Joshua’s rechterpols en maakte de boei los die om die pols zat.
“Geen zorgen, het zal maar even pijn doen”, zei de Zwarte op een vriendelijke sussende toon. Frederick kreeg geen antwoord op de vraag en angstig zag Joshua de spuit dichterbij komen. Opeens trok Martijn hard aan de boeien. De man met de spuit kwam tegen de boei en kreeg net als iedereen een flinke schok, net als de man die Joshua vasthield. Joshua voelde deze keer niets. De man liet van schrik de spuit vallen.
Martijn lachte. “Nou nou, wat zijn we hier beleefd. De jongeman vroeg jullie iets.”
Frederick was al minstens in de veertig, maar Martijn noemde iedereen jongeman.
“Ze willen de jongen een chip geven omdat hij er geen heeft. Is het niet?”
Martijn kreeg een klap, maar dat was voor Joshua genoeg om met zijn vrije hand de sleutel te grijpen en zichzelf los te maken. Harry’s wens, zijn moeders wens, beide wilden ze dat hij geen chip kreeg en Joshua zou dat ook zo laten.
“Ik wil niet zo’n ding in mij!” schreeuwde Joshua kwaad, terwijl hij tussen de Zwarten door rende en graaiende armen ontweek.
“Grijp hem!” krijste de vrouw. “Schiet dan!”

a
Rating:
 4/5

a

Boeklovers

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s