2 maart 2015

Drugsdealers bestoken tieners met sms’jes

Een drugsbende uit Antwerpen bestookt jonge tieners met sms’jes, in de hoop hen cocaïne aan de man te brengen. “Vandaag promotie: 2 gram kopen, 1 gram gratis. Wees er snel bij!”, luidt het in één van de berichtjes.

media_xll_7527021

Met wervende promopraatjes waarin ze de “topkwaliteit” van hun waar aanprijzen en met allerlei “tijdelijke aanbiedingen” uitpakken, proberen de dealers jongeren te werven als klanten. Onder meer in Aalst kregen verscheidene minderjarigen ongevraagd sms’jes. “Ik heb er geen idee van hoe ze aan mijn nummer geraakt zijn”, getuigt S.L. (15). “Hoewel mijn vader al naar de politie gestapt is en zelfs naar de afzender gebeld heeft om te eisen dat het stopt, blijf ik maar berichtjes ontvangen.”

Deze manier om drugs te verkopen aan tieners is zelden gezien, zegt een politieman met kennis van zaken. “Dealers sturen wel vaker berichtjes met dergelijke voorstellen, maar dan wel naar vaste klanten met wie ze een vertrouwensrelatie hebben. Bovendien zijn tieners niet de meest voor de hand liggende afnemers. Het cocaïnegebruik is in die groep eerder marginaal.” Dat blijkt ook uit recent onderzoek van de Vereniging voor Alcohol- en andere Drugproblemen bij leerlingen uit het secundair onderwijs. Amper 0,5% van de 12- tot 18-jarigen gaf daarin aan ooit cocaïne geprobeerd te hebben. Cannabis is met ruime voorsprong de populairste drug in deze leeftijdscategorie, met één op de tien die er al eens mee geëxperimenteerd heeft.

De opzet van deze pagina is alle dagen een boek in de kijker te zetten die een link heeft met het nieuwsbericht.

Vandaag kies ik voor een boek dat in november 2014 uitgegeven is bij AEM: Dagboek van een drugsdode van Eddy Veerman.

Moedige Moeders; tegen wil en dank ervaringsdeskundigen, maar ook pioniers die aan den lijve hebben ondervonden hoe het voelt als je kind kopje onder gaat in de drugsgolf die ons land op het moment overspoelt. Een initiatief ook met Koninklijke erkenning. In 2006 ontving Moedige Moeders Volendam vanwege het aansprekende vrijwilligerswerk uit handen van toenmalig Prinses Maxima ‘Het Nationale Compliment’. Aan de wieg stond Gary Kok, moeder van een drugsverslaafde zoon. In 2004 besloot zij het heft in eigen hand te nemen en samenwerking te zoeken met andere moeders die durfden uit te komen voor het drugsprobleem van hun kind. Net als zij en de moeders uit andere gemeenten die later in haar voetsporen traden, waren ze – vaak na de aanvankelijke ontkenning – vooral onwetend. Wat te doen en waar te gaan? Maar ook radeloos, machteloos, moegestreden, opboksend tegen verslavings- zorginstellingen die hun kind niet konden of wilden helpen.

Moederliefde is een kracht die grenzen kan verleggen, maar daardoor ook een valkuil kan zijn. Hoe lang blijf je je kind helpen wanneer het zichzelf niet wil helpen? Wanneer breng je de moed op je kind, ook in zijn of haar eigen belang, liefdevol los te laten? Als vertrouwen en geloven verbleken tot hopen tegen beter weten in en als zelfs dat wegvalt? Als blijkt dat helpen op een bepaald moment juist niet helpt en zelfs averechts werkt?

De verslaafden van deze eeuw zijn minder goed waarneembaar. Maar onder de oppervlakte schuilt een nationaal probleem van gigantische omvang. De oorzaken die eraan ten grondslag liggen, zijn schier eindeloos. “Verslaafd? Ik? Echt niet!” Die woorden bezigde ook Berry Molenaar in zijn huiveringwek- kende dagboek, opgetekend tijdens zijn opname in de afkickkliniek. Op 22-jarige leeftijd beroofde hij zichzelf van het leven. Hij staat symbool voor de verslaafde van de nieuwe eeuw. Ondanks de strijd die hij helaas zou verliezen, maakte hij zich zorgen over toekomstige lotgenoten. Hij gunt ze een inkijkje in zijn strijd en geeft ze indringende ‘tips’ hoe ze zijn lot kunnen ontlopen. Dit document is dan ook in alle opzichten een eyeopener, het laat ook zien dat wat Berry is overkomen elk gezin kan treffen. De ouders die aan het woord komen, een jongeman die aan de drugsdood is ontsnapt, een psychologe en een burgemeester, ze belichamen de problematiek rond de steeds groeiende drugsvlek in Nederland. Het boek leest als een handleiding, die niet vertelt hoe het moet, maar die wel de voetangels en klemmen laat zien waar je als ouder van een drugsverslaafd kind mee te maken krijgt. Zo veel meer ouders van ontwrichte gezinnen strijden en lijden in stilte en zouden graag begrepen worden en steun ontvangen van lotgenoten. Maar het delen van priveproblemen maakt kwetsbaar, vraagt moed. Net zoals er moed voor nodig is je kind aan te spreken en desnoods een drugstest af te nemen als je signalen krijgt dat er misschien drugs in het spel zijn. Maar die moed kan wel levens redden. Moge dit boek drempels wegnemen en bijdragen aan maatschappelijke bewustwording.

ISBN 9789491625022 – 256 pagina’s – geïllustreerd door Henk Seppen – prijs 17,95 €

Advertenties

Een gedachte over “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s